Simvacard

Leczenie stosuje się u pacjentów, u których leczenie dietą i innymi środkami niefarmakologicznymi jest niewystarczające.
Choroba niedokrwienna serca: simwastatynę stosuje się w przypadku współistniejącej, udokumentowanej hipercholesterolemii w celu: zmniejszenia ryzyka zgonu z przyczyn wieńcowych, zmniejszenia ryzyka zawału mięśnia sercowego nie kończącego się zgonem, zmniejszenia konieczności wykonywania zabiegów rewaskularyzacji mięśnia sercowego, zmniejszenia ryzyka udaru mózgu i przemijających napadów niedokrwiennych mózgu. Hiperlipidemia: simwastatyna jest wskazana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, całkowitego, frakcji LDL cholesterolu, apolipoproteiny B i triglicerydów u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną dyslipidemią (typ IIa i IIb), hipertriglicerydemią (hiperlipidemia typu IV), dysbetalipoproteinemią (hiperlipidemia typu III) oraz u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, u których inne metody leczenia (np. afereza LDL cholesterolu) są niewystarczające lub niedostępne.

Lek zmniejszający stężenie cholesterolu, wytwarzany syntetycznie z produktów fermentacji Aspergillus terreus. Simwastatyna, która jest nieaktywnym laktonem, po podaniu doustnym jest rozkładana do odpowiedniej postaci betahydroksykwasu, który jest głównym metabolitem i inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzymu A (HMG-CoA), enzymu katalizującego wczesny etap biosyntezy cholesterolu. Simwastatyna zmniejsza stężenie we krwi cholesterolu całkowitego, frakcji LDL i VLDL oraz zwiększa stężenie frakcji HDL cholesterolu i zmniejsza stężenie triglicerydów. Simwastatyna i jej metabolity wiążą się z białkami osocza w 95%. Jest wydalana głównie z żółcią i kałem. Istotna odpowiedź na leczenie występuje w ciągu 2 tyg., maksymalną skuteczność obserwuje się w ciągu 4-6 tyg. stosowania leku.

Lek jest z reguły dobrze tolerowany, większość objawów niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. Mogą wystąpić: bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka, objawy dyspeptyczne, ból i zawroty głowy, osłabienie, wysypka skórna, kurcze mięśni, bóle mięśniowe, parestezje, neuropatia obwodowa. Rzadko notowano przypadki miopatii, rabdomiolizy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby/żółtaczki, marskość, martwicę i nowotwory wątroby. Sporadycznie opisywano zespół nadwrażliwości z następującymi objawami: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, reumatyczne bóle wielomięśniowe, zapalenie naczyń, trombocytopenia, eozynofilia, zwiększenie OB, zapalenie stawów, bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, zaczerwienienie twarzy, duszność i złe samopoczucie, zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella. Rzadko opisywano istotne i trwałe zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Czasami stwierdzano zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i gamma-glutamylotranspeptydazy oraz stężenia bilirubiny we krwi. Zaburzenia czynności wątroby miały zwykle łagodny i przemijający przebieg. Opisywano także zwiększenie aktywności kinazy kreatyninowej (CK) we krwi.

Nadwrażliwość na simwastatynę lub pozostałe składniki preparatu. Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi o nieustalonej przyczynie. Ciąża i okres karmienia piersią. Jednoczesne stosowanie z mibefradilem. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności simwastatyny u dzieci poniżej 18 r.ż. - nie zaleca się stosowania leku u tych pacjentów.

Ryzyko rabdomiolizy zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania simwastatyny z lekami, które w dawkach terapeutycznych wywierają hamujący wpływ na izoformę CYP 3A4 cytochromu P-450 (np. cyklosporyna, mibefradil, itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, inhibitory proteaz HIV oraz nefazodon) lub z pochodnymi kwasu fibrynowego lub niacyny. Gemfibrozil i inne fibraty oraz niacyna w dawkach o działaniu hipolipemizującym (ponad 1 g na dobę) zwiększają ryzyko miopatii w przypadku jednoczesnego stosowania z simwastatyną, przede wszystkim dlatego, że związki te same w sobie mogą doprowadzić do rozwoju miopatii. Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP 3A4, może więc zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez CYP 3A4. W badaniach klinicznych simwastatyna w dawkach 20-40 mg/dobę powodowała niewielkie nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Simwastatyna ma niewielki lub niewykrywalny wpływ na farmakokinetykę fenazonu u chorych z hipercholesterolemią. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie niepożądanych interakcji simwastatyny z jednocześnie stosowanymi inhibitorami ACE, lekami blokującymi receptory b-adrenergiczne, antagonistami wapnia (z wyjątkiem mibefradilu), lekami moczopędnymi i lekami z grupy NLPZ.

Doustnie. Choroba niedokrwienna serca: dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, wieczorem. U pacjentów wymagających umiarkowanego zmniejszenia stężenia cholesterolu leczenie można rozpocząć od dawki 10 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć w odstępach 4-tygodniowych do dawki maksymalnej 80 mg raz na dobę wieczorem. Hiperlipidemia: zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, wieczorem. U pacjentów wymagających umiarkowanego zmniejszenia stężenia cholesterolu leczenie można rozpocząć od dawki 10 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć w odstępach 4-tygodniowych do dawki maksymalnej 80 mg raz na dobę wieczorem. W przypadku zmniejszenia stężenia LDL cholesterolu poniżej 75 mg/100 ml (1,94 mmol/l) lub stężenia cholesterolu całkowitego poniżej 140 mg/100 ml (3,6 mmol/l) można rozważyć zmniejszenie dawki simwastatyny. Rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia: w oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg raz na dobę, wieczorem lub 80 mg w 3 dawkach - 2 razy po 20 mg i wieczorem 40 mg.
U pacjentów jednocześnie leczonych cyklosporyną, fibratami lub niacyną maksymalna zalecana dawka simwastatyny wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) należy ostrożnie stosować dawki większe niż 10 mg na dobę.

Lek jest przeciwwskazany.

Lek należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z chorobami wątroby w wywiadzie oraz u osób spożywających duże ilości alkoholu. Wskazaniem do przerwania leczenia jest: rozpoznanie lub podejrzenie miopatii, stwierdzenie zwiększonej aktywności kinazy fosfokreatynowej (10-krotnie w stosunku do normy), zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi (3-krotnie w stosunku do normy) lub obecność czynników predysponujących do rozwoju niewydolności nerek wywołanej rabdomiolizą. Nie zaleca się stosowania skojarzonej terapii simwastatyną z fibratami lub niacyną, jeśli oczekiwane korzyści w postaci dalszych zmian stężeń lipidów nie przewyższają ryzyka takiej terapii. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z: itrakonazolem, ketokonazolem i innymi lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli, antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyna, klarytromycyna), inhibitorami proteaz HIV, nefazodonem.