Theovent

Leczenie i zapobieganie skurczom oskrzeli w przewlekłych chorobach układu oddechowego: astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc).

Preparat z grupy metyloksantyn o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie dróg oddechowych oraz przeciwzapalnym i moczopędnym. Pobudza także ośrodek oddechowy w o.u.n. poprzez nasilenie jego wrażliwości na działanie CO₂. Hamuje późną fazę reakcji alergicznej. Teofilina w postaci czopków wchłania się dobrze do krążenia ogólnego, w 40% wiąże się z białkami osocza. Maksymalne stężenia w surowicy występuje po około 2 h. Teofilina jest metabolizowana w wątrobie i w około 10% jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.

Objawy ze strony przewodu pokarmowego: zgaga, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, biegunka, krwawe wymioty. Zaburzenia ze strony o.u.n.: zawroty i bóle głowy, niepokój, bezsenność, nadpobudliwość, drażliwość, wzmożone odruchy, drżenie mięśniowe, drgawki (nawet zagrażające życiu). Zaburzenia ze strony układu krążenia: kołatanie serca, tachykardia, spadki ciśnienia, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niewydolność krążenia. Inne objawy: łysienie, nasilona diureza, świąd, zaczerwienienie twarzy, wysypka, hiperglikemia, przyspieszenie oddechu, hipokaliemia.

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Padaczka.

Preparatu nie należy stosować jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi teofilinę. Stężenie teofiliny we krwi zmniejszają: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, izoprenalina i rifampicyna. Stężenie teofiliny we krwi zwiększają: erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna, fluorochinolony, glikokortykosteroidy, allopurynol, cimetydyna, propranolol, propafenon, werapamil, tiklopidyna, meksyletyna, fluwoksamina, interferon, tiabendazol, metotreksat, doustne środki antykoncepcyjne. Izoproterenol może zmniejszać stężenie teofiliny we krwi, ale jednocześnie nasilać jej efekt działania poprzez wpływ na rozszerzenie oskrzeli. Przyspieszając wydalanie litu teofilina prowadzi do osłabienia jego działania. Równoczesne stosowanie teofiliny z halotanem może prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu serca, natomiast z ketaminą może powodować obniżenie progu drgawkowego.

Doodbytniczo. Dorośli: 1 czopek (350 mg) 2 razy dziennie (rano i wieczorem, co 12 h). Dawka dobowa (osoba ważąca 50-70 kg) wynosi 11-13 mg/kg m.c. Dzieci 3-12 r.ż.: 1 czopek (100 mg) 2-4 razy dziennie; dawka jednorazowa nie może przekroczyć 4-5 mg/kg m.c. Dawka dobowa dla dzieci 3-8 r.ż. wynosi 24 mg/kg m.c., dla dzieci 8-12 r.ż. - 20 mg/kg m.c.

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży: kategoria C (wg US FDA). Preparat można stosować w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością krążenia (zastoinowa niewydolność serca), z sercem płucnym, z zaburzeniami rytmu serca (oprócz bradyarytmii), z nadciśnieniem tętniczym, z niedotlenieniem krwi, z niewydolnością wątroby, z chorobą wrzodową w wywiadzie oraz w przewlekłych chorobach płuc, w ostrym obrzęku płuc, we wstrząsie, w gorączce powyżej 38,5°C trwającej ponad 24 h, w zaburzeniach czynności tarczycy, w trakcie szczepień i posocznicy, w chorobach nerek i u pacjentów, którzy przestali palić tytoń w trakcie leczenia.