Zaloguj się.

» Główna » Artykuły » HIV - objawy zakażenia

HIV - objawy zakażenia

Odporność to rzecz ważna – łatwo ją stracić, ale dużo trudniej odzyskać...Niestety, czasami jest to niemożliwe – mowa o wirusie HIV, który od lat zbiera coraz większe żniwo na świecie. Ludzki wirus upośledzenia odporności może nie dawać o sobie znać przez lata, ale jak uderzy, to ze zdwojoną siłą. Jakie są objawy zakażenia? Jak rozpoznać, że jesteśmy nosicielami? Warto to wiedzieć. Warto...

Tytułem przypomnienia należy dodać, że jest kilka dróg zakażenia wirusem HIV. Należą do nich kontakty seksualne, stosowanie niesterylnych igieł i strzykawek, transfuzja zakażonej krwi lub stosowanie preparatów krwiopochodnych. Ponadto wirus może nabyć dziecko od matki-nosicielki, przed urodzeniem (przez łożysko), w trakcie porodu lub po porodzie (przez karmienie piersią). Alej jakie są objawy zakażenia? Klinicznie dzielimy je na: zakażenie wczesne, zakażenie objawowe i pełnoobjawowy AIDS.

Najwcześniejsze – zakażenie wczesne

Zakażenie wczesne przebiega dwutorowo: bezobjawowo lub z ostrą (pierwotną, zespół serokonwersji, ostra choroba retrowirusowa) infekcją HIV. Po przedostaniu się wirusa do krwioobiegu, następuje okres inkubacji, który trwa około 4-6 tygodni. W ciągu 2-4 tygodni od zakażenia nastaje etap grypopodobny (okres ostrych objawów). Dotyczy on 40-80% wszystkich przypadków zakażeń; organizm zaczyna bowiem walczyć z wirusem i produkuje przeciw niemu armię przeciwciał (po około 10 dniach od początku objawów w surowicy krwi ujawniają się przeciwciała anty-HIV). A objawy? Bóle głowy, mięśni, nudności, wymioty, gorączka, zapalenie głowy, lekkie powiększenie węzłów chłonnych, plamisto-grudkowa wysypka, zmiany wrzodziejące w jamie ustnej i przełyku. Ustępują one samoistnie po 1-2 tygodniach., a jedyny charakterystyczny symptom stanowi spadek limfocytów T CD4+...

Ważne: okres między zakażeniem, a wytworzeniem się przeciwciał anty-HIV określamy mianem okienka serologicznego. Wspomniane 10 dni to czas względny, u każdego może wahać się w granicach kilku-kilkunastu tygodni. Jest to szczególnie niebezpieczne, gdyż osoba zakażona nie jest świadoma zagrożenia i może zarażać innych ludzi. Niestety, im silniejszy przebieg tej fazy, tym szybszy jest postęp infekcji i zachorowania na AIDS.

Między etapem, a etapem: okres bezobjawowy

Określany również jako bezobjawowe lub skąpoobjawowe nosicielstwo HIV. Dla każdego inny, może trwać od 1,5 do nawet 15 lat (średnio 8). W tym okresie zakażenie nie skarżą się na dolegliwości, mogą prowadzić normalny tryb życia. „Parasol ochronny” jest jednak tyko pozorny, w okresie bezobjawowym niekiedy następuje remisja objawów „niecharakterystycznych” (stany podgorączkowe, biegunki, osłabienie); tymczasem wirus niszczy coraz więcej limfocytów CD+4. W badaniu przedmiotowym można wykryć (nie u wszystkich chorych) uogólnione powiększenie węzłów chłonnych (jeżeli utrzymuje się powyżej 3 miesięcy, mamy do czynienia z przewlekłą limfadenopatią). Badania krwi wykazują spadek liczby białych ciałek (leukocytów); może pojawić się niedokrwistość oraz spadek liczby płytek krwi na tle autoimmmunologicznym. Długość okresu bezobjawowego jest uzależniona od systemu immunologicznego chorego, np. u dzieci okres utajenia może być krótszy. Drugim czynnikiem wpływającym na „bezobjawowy czas” jest szybkość spadku liczby limfocytów CD4. Niestety, gdy w ciągu pół roku od serokonwersji (pojawienia się przeciwciał) ponownie spadnie ich liczba, objawy AIDS pojawią się błyskawicznie...

Strona 1 2 3

HIV - objawy zakażenia

Come back – zakażenie objawowe

Nic nie trwa wiecznie, zwłaszcza okres bezobjawowy. Już w końcowej fazie tego cyklu ujawniają się symptomy sugerujące znaczne upośledzenie układu odpornościowego i brak skutecznej obrony przed drobnoustrojami. Na etapie zakażenia objawowego dochodzi do ich nasilenia i kumulacji; symptomy mają intensywniejszy i nawrotowy przebieg. Wśród objawów klinicznych znajdują się m.in. nagły spadek masy ciała, nawracająca gorączka lub obfite nocne poty, powiększone pachowe, pachwinowe i szyjne węzły chłonne, plamki lub krostki na powierzchni języka, jamy ustnej i gardła oraz kolorowe plamki w poziomie skóry lub pod nią, w obrębie jamy ustnej, nosa lub powiek. Do tego mogą dochodzić objawy neurologiczne, skórne i hematologiczne.

Jeżeli liczba limfocytów T CD4 spadnie poniżej 200/μl, rośnie ryzyko wystąpienia zakażeń oportunistycznych i innych chorób wskaźnikowych wyznaczających AIDS. Są to choroby, na które mogą zapaść również osoby niezakażone, ale dla nosicieli wirusa są szczególnie groźne. Należą do nich np. grzybica jamy ustnej lub pochwy, kandydoza, półpasiec, zapalenie mieszków włosowych, łojotokowe zapalenie skóry, zmiany skórne skóry i błon śluzowych, pneumokokowe zapalenia płuc, choroby nowotworowe (mięsak Kaposiego, chłoniaki), pleśniawki, plamica małopłytkowa, choroby zapalne miednicy. Nierzadko okresowi objawów klinicznych towarzyszą dysplazja szyjki macicy, trombocytopenia, neuropatia obwodowa oraz zakażenia bakteryjne pod postacią zapalenia zatok, przyzębia i płuc; znane są przypadki listeriozy.

Pełnobjawowe AIDS

AIDS, czyli zespół nabytego upośledzenia odporności, stanowi ostatni, objawowy etap zakażenia wirusem HIV. Dla chorych w tej fazie charakterystyczne są dolegliwości obejmujące wszystkie narządy i układy.

Układ nerwowy: Pierwsze symptomy AIDS dotyczą zazwyczaj tego układu, stanowiąc rezultat bezpośredniego destrukcyjnego wpływu wirusa na tkankę nerwową lub efekt, np. infekcji oportunistycznej. Może występować obwodowa neuropatia (bóle, zaburzenia czucia, słabość i zaniki mięśni); niewykluczone są uszkodzenia centralnego układu nerwowego oraz zapalenie mózgu (nasilone bóle głowy, zawroty, zaburzenia pamięci). Ponadto w przebiegu choroby mogą ujawniać się nowotwory (chłoniaki, utworzone z limfocytów B) oraz zakażenia oportunistyczne, np. toksoplazmoza, która powoduje toksoplazmozowe zapalenie mózgu. Zakażenie wirusem cytomegalii może skutkować zapaleniem siatkówki, a w dłuższej perspektywie nawet ślepotą.

Układ oddechowy: miejsce rozwoju niebezpiecznych zakażeń oportunistycznych, m.in. zapalenia płuc o atypowym przebiegu. Nie wolno zapomnieć o zakażeniach grzybiczych, wśród których dość powszechne jest zapalenie płuc wywołane przez Pseudocystis carini. Złą sławą (również pod względem epidemiologicznym) cieszy się gruźlica, która uchodzi za główną przyczynę zgonów nosicieli wirusa HIV. Zajęcie płuc = kaszel, duszność, krwioplucie, stany gorączkowe. Ważne: gruźlica w przypadku AIDS może dotyczyć rozmaitych narządów; podejrzenie gruźlicy pozapłucnej wymaga przeprowadzenia badań diagnostycznych wykrywających zakażenie HIV. Poza tym w płucach oraz śródpiersiu mogą występować chłoniaki i mięsak Kaposiego.

Strona 1 2 3

HIV - objawy zakażenia

Układ pokarmowy: dolegliwości ze strony układu pokarmowego w przebiegu AIDS są zróżnicowane. Możliwe bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki (czasami długotrwałe i nie ustępujące mimo leczenia) oraz zaburzenia wchłaniania strawionych pokarmów. Biegunki są zwiastunem rozwijających się zakażeń oportunistycznych. Przewód pokarmowy w AIDS stanowi miejsce występowania chorób nowotworowych, zwłaszcza chłoniaków.

Jama ustna: charakterystyczne są – występująca nawrotowo opryszczka, płaskie owrzodzenia (pod postacią aft), grzybica i kandydoza. Przewlekłe stany zapalne przyzębia prostą drogą prowadzą do krwawień, obrzęków dziąseł i wypadania zębów. Z kolei na śluzówkach policzkowej części jamy ustnej często można zaobserwować tzw. leukoplakie - białawe, lekko lśniące zmiany, uważane za stany przedrakowe.

Skóra: AIDS nie ominie żadnego zakamarka ciała, nawet zewnętrznego. W przebiegu choroby na skórze często ujawniają się wykwity półpaśca i opryszczki. Typowym objawem dla tej fazy jest również mięsak Kaposiego (może pojawiać się na płucach), który cechują rumieniowate zmiany z towarzyszącymi uszkodzeniami skóry, skłonnymi do krwawień. Wspomniany nowotwór wiąże się z zakażeniem wirusem opryszczki (ludzki typ wirusa opryszczki 8 – HHV8); inne charakterystyczne symptomy mięsaka to limfadenopatia oraz obrzęk limfatyczny.

Niestety, zespół nabytego upośledzenia odporności oznacza także niedokrwistość oraz spadek liczby płytek krwi, z czego wynikają zaburzenia krzepnięcia i krwawienia. Ponadto AIDS wpływa na powstawanie infekcyjnego zapalenia wsierdzia, do którego powikłań należą m.in. uszkodzenia nerek.

Źródła:

http://www.biomedical.pl/zdrowie/charakterystyka-hiv-i-aids-niebezpieczenstwo-nowych-mutacji-wirusa-2.html

http://naszaodpornosc.pl/diagnostyka-pierwotnej-infekcji-hiv

http://www.resmedica.pl/pl/archiwum/aids.html

http://seks.wieszjak.pl/hiv-i-aids/254143,Jakie-sa-objawy-zakazenia-wirusem-HIV.html

http://zplusami.pl/hiv-i-aids/objawy-zakazenia-hivaids/

Strona 1 2 3

Wypowiedz się

Aby zostawić komentarz wystarczy się zalogować.
michal85 9 marca 2012
Jak najłatwiej sprawdzić czy jest się zarażonym wirusem? po samych objawach chyba nie ma co przypuszczac. W sumie mam taki problem miałem kontakt z osobą zarażoną i teraz boję się ze sam mogę być chory...jest wiele objawów które na to wskazują ale jak jeszcze można to sprawdzic ogólnie do lekarza nie mam odwagi iśc.

cattarina 9 marca 2012
Tak naprawdę to tylko poprzez badanie krwi możesz dowiedzieć się na stówke. Więc proponuje wybrać się do punktu pobrań -to jest badanie odpłatne więc chyba nie powinno być problemu. Na drugi dzień bedziesz już miał wynik. A jeśli laboratorium nie zgodzi się bez skierowania to poprostu idz do lekarza pierwszego kontaktu i poproś o owe skierowanie i tyle.Pamietaj ze z Hiv można normalnie życ-więcgłowa do góry

aga22 12 marca 2012
zdecydowanie badanie krwi to podstawa!!!

Justyna Ligęza 24 kwietnia 2012
trzeba badać krew